Ipinagdiriwang ang Agosto bilang Buwan ng Wika, at ngayong Agosto 19, ginugunita ang kaarawan ni Pangulong Manuel Luis Quezon na kinikilalang tagapagtaguyod ng Filipino bilang Wikang Pambansa.

Napapanahong tunghayan natin ang mga ginagawa ng Japan, France, at South Korea, mga modelo ng bansa na kung saan, marubdob ang nasyonalismo ng mga mamamayan. Dahil dito, laganap ang paggamit nila ng sariling wika sa lahat ng aspeto ng pamumuhay sa kabila ng mga impluwensiya ng banyaga.

Ang bansang Hapon ay isang pangunahing modelo sa pagsulong ng diplomasya ng pang-kultural sa pamamagitan ng edukasyong pang-wika, at pagpapaunlad ng pagkakaunawaang pang-kultura. Ang kanilang Kagawaran ng Ugnayang Panlabas ay nagtataguyod ng edukasyong pang-wika sa iba’t ibang paraan, tulad ng pagpapadala ng mga espesyalista sa wika, pagbibigay ng pagsasanay sa mga guro, at paghahanda ng mga lathalain sa pagtuturo ng kanilang wika.

Ang lenguahe ng Pranses ay masining na kaugnay sa pambansang pagkakakilanlan ng France. Nang idinaos ang 2024 Olympics sa Paris, nasaksihan ng buong mundo kung paano ikinararangal ng mga Pranses ang kanilang sariling wika sa lahat ng aspeto ng kanilang buhay. Nag-ugat sa sistema ng edukasyon ang pagmamahal at kaugaliang paggamit ng sariling wika. May mahabang kasaysayan ang Academie Française at iba pang paaralang nagtataguyod sa aktibong pagbibigay ng proteksyon sa salitang Pranses. Sadya din nilang tinututulan sa kanilang bansa ang pagsibol ng mga banyagang salita.

Sa South Korea, ang sariling wika ay pundasyon ng pambansang kultura ng ikinararangal ng mga mamamayan. Lalong pinalalago ang wika at kultura at itinataguyod ito sa araw-araw na buhay. Tulad sa Pranses, sadyang nililimitahan ang impluwensya ng mga banyagang wika. Mula mababa hanggang mataas na paaralan, at patuloy hanggang kolehiyo ang edukasyong pang-wika. Dahil dito, napakalakas ng paggamit ng kanilang sariling wika. Lampas na sa isang dekada ang pamamayagpag ng kulturang K-Pop at K-Drama sa buong mundo. Nagsisilbi ang mga ito bilang instrumento ng impluwensya ng mga Koreano, sa lahat ng larangan ng pakikitungo sa ibang bansa at sa buong mundo.

Dito sa Pilipinas, ang Komisyon sa Wikang Filipino (KWF) ang nagsisilbing pangunahing tagapagtaguyod sa Pilipino bilang instrumento sa kaunlarang pambansa, habang pinagyayaman nito ang iba pang wika na ginagamit sa mga rehiyon at lalawigan ng Luzon, Visayas, at Mindanao.

Tinadhana ng 1987 Konstitusyon ang Filipino bilang pambansang wika. Ang patuloy nitong pag-unlad ay nagaganap kasabay sa pagyabong ng iba pang wika sa bansa at daigdig. Ang Filipino at Ingles naman ang mga opisyal na wika ng Pilipinas. Sa larangan ng edukasyon, pinaiiral ang magkahiwalay na paggamit sa Filipino at Ingles bilang medium ng pagtuturo sa mga partikular na paksa. Samantala, ang mga wikang pang-rehiyon ay maaaring gamitin sa pagtuturo sa Grade I at Grade II.

Patuloy ring pinapalaganap ng pamahalaan ang Wikang Filipino sa iba’t ibang paraan at larangan. Una, hinikayat ang paggamit dito sa mga opisyal na komunikasyon; ikalawa, ang pagtatalaga ng mga opisyal o kawani na nangangasiwa sa mga komunikasyong isinulat sa Wikang Filipino; ikatlo, pagsasalin sa Filipino ng mga pangalan ng tanggapan at pampublikong gusali, at lahat ng paskin ng mga tanggapang pampamahalaan; at ikaapat, paggamit ng Filipino sa panunumpa sa tungkulin ng mga opisyal.

Nawa’y maging higit na masigla ang paggamit ng Wikang Filipino bilang sagisag ng kadakilaan ng mga mamamayan ng bansang Pilipinas!